در اتاق روانکاوی، چه بر سر رویاهایی میآید که هرگز جرأت تحقق نیافتند؟
توماس آگدن، یکی از خلاقترین روانکاوان معاصر، در این کتاب بینظیر ما را به سفری به ناشناختهترین لایههای ذهن انسان میبرد. او روانکاوی را نه یک تکنیک خشک بالینی، بلکه یک «هنر» میداند؛ هنرِ زنده کردن فریادهایی که در گلو خفه شدهاند و رویابینیِ رویاهایی که بیمار، به تنهایی، هرگز توان دیدن آنها را نداشته است.
کتاب «این هنر روانکاوی» دعوتی است به بازاندیشی در مفهوم درمان. توماس اوگدن در این اثر تحسینشده، تمرکز را از «تعبیر ناخودآگاه» به سمت «تجربهی ناخودآگاه» تغییر میدهد. او به ما میآموزد که کار روانکاو، تنها ترجمه کردن نمادهای ذهن بیمار نیست، بلکه همرویابینی با اوست تا بخشهای آسیبدیده، گسسته و زنده نشدهی روان، مجالی برای بودن پیدا کنند.