من چه میدانم؛ گزیدهای اساسی از مقالات میشل دو مونتنی نویسنده و فیلسوف فرانسوی است. ژان ژاک روسو مقالات مونتی را الگوی خود میشمرد. گوستاو فلوبر آن را کنار تختش نگه میداشت و مانند نویسندگانی چون آندره ژید و رولان بارت مونتنی را «همدم» خود میدانست. مقالات همچنین خوانندگان مشتاق دیگری چون شکسپیر، امرسون، وولف، الیوت و هاکسلی یافت در عصری که مانند دوران مونتنی آمیخته به خشونت و پوچی است، پرهیز او از بیمدارایی و آگاهی روشنش از توانایی انسانها در نابود کردن خود و دیگران و درکش از قابلیت آدمی برای بررسی و ارزیابی خود جذابیت دارد. من چه میدانم؛ در شانزده گفتار جستارهای مونتنی را درباره موضوعاتی چون غم، بطالت، دروغ، مرگ، ترس ،قضاوت، احساسات، بییقینی در داوریها، ناهوشیاری، خواب و طول عمر عرضه میکند.