مارکسیسم و انقلاب در ایران

«یکی داستان است پرِ آب چشم»؛ این توصیفی است که نویسنده در ابتدای کتاب برای رویای انقلابی که نقش بر آب شد، به کار می ‌برد.

روایتی از تلاشی بی ‌فرجام، اما سرشار از ایمان و فداکاری.

نسل‌ های مختلف چپ ‌گرای ایران در طول دهه‌ ها، زندگی خود را وقف یک پرسش بنیادین کردند: «چگونه جامعۀ ایران را می‌ توان به انقلاب سوسیالیستی رساند؟».

سال‌ های سال، فعالان چپ ایران با شور و شوق از «انقلاب» سخن راندند.

انقلابی که هرگز به وقوع نپیوست. سوسیال دموکرات ‌ها، حزب کمونیست ایران، حزب توده، چریک ‌های فدایی خلق، مائوئیست ‌ها و دیگر سازمان ‌ها، هر یک دربارۀ چرایی و چگونگی وقوع انقلاب پاسخی متفاوت ارائه کردند. پاسخ‌ هایی که هیچ یک محقق نشد. اما چرا این ناکامی رخ داد؟

کتاب پیشِ ‌رو با کنارهم ‌نشاندن و مقایسۀ نظریه ‌ها و رویکردهای این احزاب و گرو‌‌ه ‌ها، می ‌کوشد تصویری کلان از بن ‌بست ‌ها و گره‌ گاه‌ های اندیشۀ چپ در ایران به دست دهد.      

این کتاب نه تاریخ انقلاب ‌های رخ ‌داده، که روایتی است از انقلابی که هرگز رخ نداد؛ با بازخوانی مهم‌ ترین جریان ‌های مارکسیستی ایران، نشان داده می شود چگونه نظریه ‌ها از واقعیت فاصله گرفتند، چه گسست‌ هایی میان نظر و عمل ایجاد شد، و چرا «خواست آزادی و عدالت» در شرایط خاص ایران به بن ‌بست رسید.

خواندن این کتاب، سفری است به قلب یک شکست بزرگ و تأملی ضروری برای هر کسی که در پی درک ریشه ‌های فکری چپ ایرانی است.

روایتی ساختارمند، انتقادی و بی ‌پرده از میراثی که هنوز در فرهنگ سیاسی ایران جاری است.